W poprzednim tekście przedstawiłem pokrótce historyczny rys fotografii. O wiele istotniejsze jest jednak to, w jaki sposób stała się ona tym, czym jest obecnie - masową rozrywką, ważną dziedzina sztuki oraz ważnym elementem działań marketingowych.
Szukając zaczątku fotografii traktowanej jako dziedziny sztuki musimy cofnąć się do początków zeszłego wieku. Wtedy to bowiem rozpoczął się poważny skok technologiczny, wyrażający się przede wszystkim zmniejszenie samych aparatów, jak i koniecznego czasu naświetlania. Umożliwiło to eksplorację fotografii na tereny dotychczas dla niej zamknięte - nie były już bowiem potrzebne stojaki czy podpórki, z aparatem można było po raz pierwszy wyjść na ulicę. Wtedy też zaczęto dostrzegać potencjał fotografii jako swoistego uzupełnienia, jak i konkurencji dla malarstwa.
Uzupełnienia - bowiem istotę fotografii można scharakteryzować podobnie do malarstwa jako odwzorowywanie i twórcze przekształcenia rzeczywistości, swoiste odzwierciedlanie cech obiektu i, jak i cech samego artysty, które na swym dziele odciska swe indywidualne piętno. Konkurencją natomiast, bowiem fotografia może uwieczniać i rejestrować zjawiska dla malarstwa z samej jego istoty niedostępne. Wymienić tu należy przede wszystkim choćby szybki ruch czy natężenie jasności kolorów.
Obecnie nazywamy ją fotografią reklamową i jest to pojęcie wyjątkowo szerokie. Kryje się pod nim i fotografowanie sweterków do jakiegoś wysyłkowego pisma, jak i dokumentowanie wystaw motoryzacyjnych. Tym niemniej jej początek to dziewiętnasty, a mówiąc ściślej chwila w której Disderi wpadł pomysł zmniejszenia zdjęcia portretowego do rozmiarów 6 na 9 cm, tworząc swego rodzaju wizytówkę z wizerunkiem właściciela. Te carte de visie szybko zyskała ogromną popularność, sprzedawały się w milionach egzemplarzy! Miarą sukcesu Disderiego może być też fakt, że został on nadwornym fotografem Napoleona III.
Dalej mamy przed wszystkim rozwój fotografii prasowej, zwłaszcza podkreślić tu należy rozwój fotoreportażu. Równocześnie z fotografią prasową rozwija się fotografia reklamowa.
Ten lekko ironiczny podtytuł ma na celu pokazanie zarówno samej skali zjawiska, jakim jest masowa fotografia ślubna Wrocław, jak i je negatywnych stron.
Obecnie aparat cyfrowy nie jest żadnym luksusem, można z dużą dozą prawdopodobieństwa założyć, że ma go większość polskich rodzin. Widać to choćby na ulicach - przejdźcie się po Starym Mieście w Krakowie czy Ostrowie Tumskim we Wrocławiu - morze aparatów, jakbyśmy byli w Cannes wśród masy reporterów.
Co gorsze - era cyfrowa sprawia, że produkujemy zdjęcia nie w dziesiątkach, a tysiącach. A większość z tych zdjęć jest, lekko mówiąc, kiepska. Wie o tym wiele osób, ale ich twórca zazwyczaj nie i pokazuje je podczas odwiedzin, zaśmieca nimi Internet, publikuje na Facebooku i Naszej Klasie. Dlatego konieczny jest tu apel o samokrytycyzm i konieczność samorozwoju jako fotograf ślubny Wrocław każdego użytkownika aparatu.
Designed by Inkanet.